|
Rondreis Thailand, Cambodja & Laos
Vrije dag in Phnom Penh
Houkje van Randen en Henk Meesters, 21-07-2007
Van 1975-1979 was Cambodja in de wrede handen van de Rode Khmer
o.l.v. Pol Pot en met die donkere jaren worden we vandaag geconfronteerd.
 Met
een tuk-tuk rijden we naar de Tuol Sleng gevangenis, S-21. Oorspronkelijk
een school en de schoolborden hangen nog in de lokalen, maar vanaf
1975 een gevangenis, waarin duizenden onschuldige mensen verschrikkelijk
hebben geleden en beestachtig gemarteld zijn.
Nu is het een museum, dat een heel confronterend beeld geeft van
deze hel. We zien de kleine, donkere cellen met de ijzeren enkelbanden,
de ruimtes waarin tientallen gevangen met ijzeren stangen aan
elkaar geketend lagen, het rek met de touwen waaraan de gevangenen
gemarteld werden en de kruiken met water waarmee ze weer bij bewustzijn
werden gebracht: voor de volgende marteling. En dan de duizenden
foto’s van alle mensen, die hier gevangen hebben gezeten
en zo geregistreerd werden: mannen, vrouwen, en zelfs jonge kinderen.
En ook foto’s van de laatste slachtoffers, zoals de bevrijdende
Vietnamezen hen in 1979 aantroffen.
Heel confronterend zijn ook de schilderijen, gemaakt door een
van de 7 overlevenden…..!
Echt
onder de indruk rijden we met de tuk-tuk naar Choung Ek, The Killing
Fields, 15 km. buiten Phnom Penh. Met de truck werden gevangenen
hier naar toe gebracht en meer dan 17.000 mensen zijn hier vermoord
en in massagraven gedumpt…..!
Een gids leidt ons langs het Memorial Monument met meer dan 8000
schedels en langs een aantal van de 129 massagraven. Hier en daar
liggen nog restjes van de kleding van de gevangenen en ook wijst
hij ons op een boom waar tegen kinderen werden dood geslagen….!
Onvoorstelbaar dat een mens (of juist de mens?) zo wreed kan zijn.
Maar ook onvoorstelbaar hoe de Cambodjanen nu weer verder kunnen
(en moeten) leven.
Terug in Phnom Penh brengt de tuk-tuk driver ons naar het Independence
Monument van 1962 en een paar straten verder eten we in een rustig
restaurantje van een jonge Cambodjaan.
Dan gaan we on-walking-tour door de stad. We weten ondertussen
hoe we een drukke straat moeten oversteken: een beetje uitkijken
en dan gewoon door lopen! Het lukt en de tuk-tuks en brommers
ontwijken ons wel.
We lopen langs veel kleine stalletjes met o.a. bloemen en fruit,
langs cafeetjes waarin tientallen mannen voor de t.v. een boxwedstrijd
volgen en langs grijze vervallen woonblokken, waarvan we alleen
de volle balkonnetjes zien. Maar ook langs veel vriendelijke mensen,
die lachend op de foto gaan.Wat een veerkracht heeft dit volk!
In de drukke centrale markt (een grote, ronde overdekte hal)
kopen we heel goedkoop een horloge en dan gaan we naar Wat Penh,
het monument voor de grondlegster van Phnom Penh, mevr. Penh.
Een mooie tempel boven op een heuvel met o.a. aapjes.
Dan lopen we naar de boulevard, waar het gezellig druk is met
allemaal kraampjes. We kijken (net als anderen) een tijdje bij
mannen, die heel bedreven zijn in voetbadminton en dan duiken
we weer het tentje van gisteren in voor een jug bier en later
loempia’s.
Enkele bedelaars komen langs (ook dat is Phnom Penh), het jonge
verkoopstertje van gisteren zien we weer en ook een oudere jongen,
die een bak met boeken draagt. Van hem kopen we een boek, geschreven
door een van de 7 overlevenden van de Tuol Sleng gevangenis. Een
schilder, die het heeft overleefd, omdat hij een goed beeld van
Pol Pot kon maken….!
|
|
