Rondreis Thailand, Cambodja & Vietnam
Van Koh Kong naar de badplaats Sihanoukville
Frans en Helma Horjus, 20-11-2006
Na een nacht van groot tortuur en ten gevolge daarvan ondragelijk
lijden, ben ik er om even na zessen uitgegaan. Ik heb me gebaad
en gekleed en ben toen naar buiten gegaan om in het zonnetje een
paar foto’s te schieten. Het was een fantastisch heldere
ochtend aan de rivier. Bij de snelferry naar Sihanoukville was
het een drukte van belang. Om acht uur moet deze vertrekken. Helma
was even voor half acht klaar en toen zijn we gaan ontbijten.
Het kon niet anders, maar we kwamen Bob weer tegen. Die bromde
humeurig dat hij bij de overburen ging eten, die belazerden de
kluit niet. Hij waggelde naar het hek, maar keerde weer op z’n
schreden terug. Het was te ver, hij ging naar het restaurant!
Wij nuttigden ons ontbijt ongestoord in een van de prieeltjes
boven het water. Naast ons zat een chinees gezin luidruchtig te
schransen en soep te slobberen. Het was lastig om aan de rekening
te komen, het duurde en het duurde. Uiteindelijk zijn we maar
opgestapt en toen kwam het meisje er net mee aan, dus kwam dat
ook in orde.
  We
hebben de bagage van de kamer gehaald en in de hal bij de uitgang
neergezet. Precies om half acht reed de taxi voor en kon een interessante
rit naar Sihanoukville beginnen.
Een paar kilometer voorbij het vliegveld werd de weg een modderpoel.
Roodbruine drab. Dat kwam natuurlijk door de regen van gistermiddag.
Gelukkig werd de weg even later weer goed berijdbaar. We kwamen
verschillende punten tegen, waar men bezig was een nieuw tracé
uit de rotsen te hakken. Verder was het weer prachtig en het landschap
eveneens. Tijdens de rit, die over het algemeen beter dan gedacht
was, kwamen we vier veerponten tegen. Een belevenis op zich!
 De
eerste ging over de Stung Kep. De auto’s gingen er achterste
voren op. Bij zo’n veer zie je, dat er toch meer verkeer
is dan je denkt. De pont was bomvol. Tijdens de overtocht (Helma
was in de auto blijven zitten), maakte ik een praatje met een
christen- echtpaar (adventisten, zo zeiden ze) uit Kampot. De
vrouw was heel vlot en sprak goed Engels, haar man redelijk. Een
eindje verderop zagen we dat er over de rivier een moderne brug
wordt gebouwd.
Zo’n veer bestaat uit een bak met aan iedere zijkant een
motor van een fikse auto. Die wordt gestart met draagbare accu’s.
 Als
de plusdraad wordt met behulp van een houten wig aangesloten aan
de accu-pool geklemd, de minpool wordt met een andere draad onder
de rubberzool van de teenslipper vastgehouden. De draadeinden
worden daarna tegen de startmotorgedrukt…. en daar gaat
ie dan!
Na de Stung Kep was de weg heel goed op enkele punten na, waar
ze er aan bezig waren. De helft van het traject naar het tweede
veer was geasfalteerd, de andere helft: hard zand. Er kon flink
op gerost worden.
Het tweede veer lag in de Stung Trapeang Rung, bij het gelijknamige
dorp. De weg bleef, ook na dit veer goed.
 Met
het derde veer staken we de Prek Piphót over. We waren
toen niet zo ver meer van Sré Ambel, waar we de laatste
pont moesten nemen. Een paar kilometer voor de rivier, de Prek
Kompong Som, werd het voorruit van onze auto getroffen door een
enorme kei, die een tegenliggende vrachtwagen wegschoot. Een enorme
barst was het gevolg. Op de laatste pont kwamen de mensen er in
drommen naar kijken. Evenals in de buurt van de veren, die we
achter de rug hadden, werd hier in Sré Ambel ook een heel
moderne brug gebouwd.
Tot de kruising met RN 4 restten er nog iets meer dan tien kilometer
redelijke weg, en eenmaal daar aangekomen hadden we een zeer vlotte
reis naar Sihanoukville. We arriveerden om half twee bij Orchidee
Guesthouse.
 Er
was een aardige kamer aan het zwambad voor ons gereserveerd. We
zijn meteen naar het restaurant gegaan om te lunchen. Het bleek
dat in Orchidee Guesthouse heel wat Nederlanders logeerden. Kunsjt,
de inhaber is een Nederlander. Het is een heer, die alle gesprekken
die rond hem worden gevoerd, volgt. Als er iets besproken wordt
wat interessant voor hem is, valt hij er midden in en bemoeit
zich ermee. Ongevraagd advies waar wij niet op zaten te wachten.
Niet aangenaam, maar hij zal het wel goed bedoelen.
Na de lunch zijn we teruggegaan naar de kamer. Bij het passeren
van de desk vroeg de medewerkster hoe het zat met die halve dag
naar Ream National Park. Dat was volgens haar niet mogelijk, nooit
vertoond zelfs. De excursie betreft een hele dag. We konden overmorgen
dus wel meegaan, maar dan moesten we op het strand op de boot
terug wachten. We hebben dit alles goed overdacht en later ben
ik teruggegaan en heb gezegd: “We zien er vanaf.”
Na een poos te hebben gerust, zijn we naar het strand, dat vlakbij
ligt, gewandeld. We hebben er koffie en thee gedronken en van
een fraaie zonsondergang genoten. Terug in het guesthouse zijn
we gaan baden en om zeven uur zijn we gaan eten. De keuken hier
is een heel goede!
Na het eten nog even een ommetje gemaakt en om half negen naar
de kamer, waar we nog een poosje hebben gelezen. Vroeg gaan slapen.
Om twee uur ’s nachts eruit voor een leak. Mijn maag was
door het copieuze eten een beetje branderig.
|
Reis
van Bangkok naar Koh Kong
