|
Rondreis Thailand, Cambodja & Vietnam
Sihanoukville, vrij verblijf
Frans en Helma Horjus, 22-11-2006
 We
hadden alle twee een bijzonder goede nacht. Om acht uur waren
we er uit en om kwart over negen zaten we aan het ontbijt. Toen
we dat achter de knopen hadden, zijn we even in de lobby naar
Pippa en Liselot gaan mailen. Even voor half elf waren we weer
op de kamer en hebben we ons een poosje met tassen en koffers
vermaakt. Toen we er klaar mee waren, zijn we de hort opgegaan,
maar ik moest nog even kijken bij de Nederlander Kees….
die hier in het GH logeert. Hij schijnt hier aan een school te
staan en doet kennelijk klusjes voor de inhaber. Hij was bezig
met een wandschildering. Hij kopieerde keurig een prentje op de
muur en kleurde de vakjes in. Mijn belangstelling werd kennelijk
niet op prijs gesteld. Meestal heeft hij, vooral in het groepje
neo-kolonialen dat in het restaurant bij elkaar klit, het hoogste
woord, maar nu was hij kort voor de kont. Een schoolfrik zonder
humor!
 De
Tuk-tuk heren voor het hek waren nog steeds niet bereid om hun
prijzen te matigen. Aan de overkant van de straat stond echter
een andere Tuk-tuk en de driver daarvan was na wat onderhandelen
bereid om ons voor $7 heen en weer naar de fishing port te brengen.
Hij begon de onderhandelingen met $14.
De vissershaven was shabby, maar zeer kleur- en stankrijk. We
hebben er wat rondgeneusd, en zijn toen naar Ochheuteal Beach
teruggegaan. Toen we er vlakbij waren, barstte er een onweer los.
Hevige regenval was het gevolg. We zijn op het strand aan een
tafel onder het attap neergestreken en weldra zwermden er weer
Khmer vrouwtjes om ons heen, die wilden masseren, manicuren en
gezicht behandelen. Ze begonnen, hoewel we dat eerst niet wilden,
aan onze handen en rugspieren te werken. Dus hebben we ze uiteindelijk,
omdat het zonder ophouden bleef regenen, maar ingehuurd. Dat was
nog best gezellig ook! De blauwe plek, die Helma bij haar val
in Bangkok had opgelopen, werd o.a.flink onderhanden genomen en
dat hielp verdorie ook nog! Vanwege de ziekte van het dochtertje
van mijn behandelaarster, kostte het mij nog de helft van de biefstuk
die ik besteld had. Jany, een meisje die het gisteren bijzonder
goed met Helma kon vinden, kwam ook nog langs en bood haar, ‘for
free’ een armbandje aan, met de naam HELMA erop. Als tegenprestatie
lieten we haar nog een armbandje voor Erik weven. Dat was weer
zeer tot verdriet van de andere handelaartjes, die er weer als
de kippen bijwaren.
Toen het eindelijk droog geworden was, zijn we naar het guest
house gegaan en hebben daar een beetje gerust. Tegen de avond
weer terug naar de zeekant. Van de zonsondergangen kan een mens
niet genoeg krijgen.
Het was pikkedonker toen we op de kamer terug waren om te baden
en ons om te kleden. Daarna naar het restaurant om wat te drinken
en te eten. Verder hebben we een rustige avond gehouden.
|
|