Reisverslag Costa Rica
Van Rincon de la Vieja naar het National Park Manuel Antonio
door Vashna Banarsi, 16 september 2008
  Na
het heerlijke ontbijt in de Hacienda Guachipelin vertrokken we
van het in het noordoosten gelegen Rincon de la Vieja National
Park naar het Manuel Antonio National Park in het zuiden van Costa
Rica. We beginnen onze reis door eerst terug te reizen naar Liberia.
Hier pinden wij wat geld voor het laatste gedeelte van onze vakantie.
We vervolgden onze rit naar het zuiden en na ongeveer een uur
rijden seinde het tegenliggende verkeer ons dat er een verkeerspolitieagent
even verderop langs de weg stond. Mijn vriend seinde terug om
dankjewel te zeggen en inmiddels kwam de politieagent in zicht.
Tot onze verbazing werden we aan de kant gehaald. Er werd ons
gezegd dat we 74 km per uur reden, 14 km te hard dus. Echt belachelijk
vonden we dit, we hadden continu 60 km per uur gereden, maar probeer
dit maar eens wijs te maken aan een ontzettend koppige verkeersagent.
 We
mochten de boete natuurlijk weigeren, maar dan moesten we wel
de volgende dag terug gaan naar Liberia om voor de rechter te
verschijnen. Aangezien we al een tijdje onderweg waren naar Manuel
Antonio om te kunnen genieten van de rest van onze vakantie accepteerden
we de boete maar. We konden zonder problemen de 80 dollar boete
meteen betalen aan de agent. We kregen naar verwachting hier geen
bewijsje voor, waardoor we 100% zeker wisten dat mijnheer agent
het geld gewoon in zijn eigen zak stopt. Het nog geen uur eerder
gepinde geld verdween zo als sneeuw voor de zon en zo ook ons
goede humeur.
Het vervolg van de reis verliep prima, onderweg zagen we nog
meerdere agenten langs de weg. Gelukkig zijn we niet nog eens
aangehouden met een valse beschuldiging. Eenmaal in Barranca aangekomen
was het iets moeilijker om onze weg te vinden naar de andere autoweg
richting Manuel Antonio. Zonder het te weten zaten we op een weg
richting Puntarenas. Eenmaal op de brug aangekomen zagen we de
Pacifische Oceaan en keerden we onmiddellijk terug. Na wat rondgereden
te hebben, kwamen we op de juiste weg terecht richting het zuiden.
 In
Jaco stopten we om even te lunchen. De weg van Jaco naar Manuel
Antonio voerde grotendeels langs de Pacifische Oceaan, de uitzichten
hier waren werkelijk adembenemend. De weg ging voor een deel langs
uitgestrekte palmolieplantages met ontelbare palmbomen, van heel
jonge palmen tot afgebrokkelde en dode palmen.
Iets voorbij het stadje Quepos lag hotel California, ons hotel,
welke vanaf de autoweg via een kiezelsteentjespad te bereiken
was.
Na check-in kregen we een heerlijk welkomstdrankje. Aangezien
het ook vandaag regende, besloten we in het hotel te blijven.
De kamer was eenvoudig ingericht en bood een werkelijk magnifieke
uitzicht over de boomtoppen en de Pacifische Oceaan.
Rond etenstijd vertrokken we naar Quepos. Hier dineerden we in
een eenvoudig maar ontzettend lekker restaurantje.
|
