Reisverslag Costa Rica
Afscheid van Costa Rica
door Vashna Banarsi, 19 september 2008
  We
stonden vandaag al heel vroeg op, pakten alles in en maakten we
ons klaar. Rond half acht gingen we opzoek naar het restaurant
van het hotel, waar we heerlijk hebben ontbeten.
Eenmaal terug op de kamer werden we al rond half negen gebeld
door de receptie met de mededeling dat onze chauffeur al gearriveerd
was. We zochten snel al onze spullen bij elkaar en vertrokken
naar de receptie. Uitchecken, inladen van de bagage en op weg
naar het vliegveld. Op het vliegveld namen we afscheid van onze
chauffeur en gaven hem een kleine tip.
Op het vliegveld gingen we meteen naar de “departure tax”
balie om de vertrekbelasting te betalen. Aangezien we nog voldoende
dollars over hadden betaalden we de vertrekbelasting hiermee.
We checkten ook meteen onze koffers in om de rest van de tijd
rustig aan te kunnen doen. Tegenover de check-in balies bevonden
zich de schermen met de vertrektijden van de vluchten, we gingen
maar voor de zekerheid kijken hoe het stond met onze vlucht met
American Airlines. Gelukkig maar dat we dit gedaan hadden, de
vlucht bleek met een uur vertraagd te zijn. De vertrektijd was
nu 12.55 uur in plaats van 11.55 uur.
Eenmaal door de douane gingen we meteen richting de desbetreffende
vertrekhal. Hier bleven we vervolgens een poosje tot we opstonden
om onze benen te strekken. We verlieten de hal, onderweg kwamen
we weer de informatieschermen tegen. We keken weer even snel hoe
het stond met onze vlucht. Tot onze grote verbazing was de vlucht
nog meer vertraagd, ditmaal met nog twee uur. We vertrekken ook
nog eens vanaf een andere gate. We vliegen nu om 14.55 uur, dit
hopen we tenminste.
Onze vlucht was trouwens niet de enige vlucht met vertraging.
We gingen maar bij een informatiebalie vragen wat er nou aan de
hand was. Volgens de baliemedewerker waren de vluchten gewijzigd
door het slechte weer boven San José. Ons vliegtuig en
een heleboel andere kregen geen toestemming om op het vliegveld
te landen vanwege dit noodweer. We hadden meteen allebei een gevoel
van “deja vu”. Dat we nou zo'n pech hebben om dit
tweemaal mee te maken tijden onze reis. We wisten nu al dat we
onze aansluitende vlucht in Miami niet zouden halen.
We kwamen ook een heleboel andere Nederlanders tegen die met
dezelfde vlucht naar Miami gingen. Een stel van hun belden Martinair
op om te vragen of ze in Miami even op ons konden wachten. De
medewerker van Martinair had gezegd dat als de vlucht met American
Airlines niet te erg vertraagd is, ze dan voor even zullen wachten
op ons. We hadden allemaal het gevoel dat we meer slecht nieuws
te horen zouden krijgen over onze vlucht met American Airlines,
dus gingen we er ook niet van uit dat we onze aansluitende vlucht
nog zouden kunnen halen. We hadden de moed al opgegeven, wat terecht
was.
De vlucht van American Airlines was inmiddels al rond drie uur
geland. En ja hoor! De vlucht vertrekt pas over een uur. Ze moesten
de remmen van het vliegtuig vervangen. De minuten tikten tergend
langzaam voorbij. Eindelijk was het tijd om te boarden, we vertrokken
per bus naar ons vliegtuig.
Nadat de steward en stewardessen het vliegtuig hadden voorbereid
op vertrek gingen we rond vier uur de lucht in. Met wat turbulentie
bereikten we de normale vlieghoogte. We waren eindelijk onderweg
naar Miami.
In Miami aangekomen gingen we net als altijd door de douane heen
en vervolgens naar de immigratiedienst. De Amerikaan die achter
de balie van de immigratiedienst zat werkte tergend langzaam.
Aangezien hij tijd zat had maakte ik maar een babbeltje om de
tijd sneller te laten gaan. Zo vertelde hij dat in al die negen
maanden dat hij tot nu toe daar werkte American Airlines bijna
altijd vertraging had. Ook vertelde hij dat de vertraging dus
de schuld was van American Airlines, dat ze bij een beetje slecht
weer al niet willen opstijgen of landen. Nooit meer met American
Airlines dacht ik dus!
Eenmaal de koffers te hebben opgehaald gingen we in de rij staan
bij American Airlines. Aangezien we onze aansluitende vlucht niet
hadden gehaald, dienen ze met een oplossing te komen en natuurlijk
een vergoeding. Na bijna een uur in de rij te hebben gestaan waren
we eindelijk aan de beurt. We legden onze situatie uit en al heel
snel wist de medewerker van American Airlines wat hem te doen
stond. Gelukkig hadden we ditmaal een heel vriendelijke en spraakzame
Amerikaan voor ons. Hij boekte allereerst twee plaatsen voor de
vlucht van morgen naar Amsterdam voor ons. Vervolgens printte
hij een hoop vouchers. Twee daarvan waren de tickets voor morgen.
Hij legde uit dat we ook een voucher kregen voor een overnachting
in het hotel op het vliegveld. We hoefden allen met de lift één
etage omhoog te gaan en dan zaten we al in het hotel van Miami
Airport. Vervolgens kregen we nog drie vouchers, één
voor het diner van vanavond, één voor het ontbijt
van morgen en de laatste voor de lunch van morgen, aangezien onze
vlucht pas morgen in de namiddag vertrekt.
De volgende dag waren we op tijd gaan inchecken bij de balie
van Martinair. Al snel zaten we te wachten bij de desbetreffende
vlucht. We vertrokken stipt op tijd en vele uren later kwamen
we eindelijk aan op het vliegveld van Schiphol. Helaas hadden
we nu maar kort dag om bij te komen van onze vakantie.
Ondanks de moeizame terugvlucht was onze reis door Costa Rica
was werkelijk fantastisch, we gaan in de toekomst er zeker nog
een keer heen!
|
