|
Rondreis door Costa Rica
Vrije dag in het Monteverde Cloudforest
Rob en Anita Loos, 9-8-2004
  We
moeten vanochtend ook weer vroeg op omdat we al om 07:30 bij het
Nationaal Park moeten zijn. Nou is 05:30 wel heel erg ruim maar
we worden wakker van de muffe lucht in de kamer, het slappe matras
en de vochtige lucht. We nemen ons voor een andere kamer te vragen.
Het ontbijt is stevig en lekker en we zijn prima op tijd bij de
ingang van het park waar we eerst een slideshow te zien krijgen
over de flora en fauna in het park. Het miezert een beetje, hopelijk
worden we niet al te nat. Om klokslag 08:00 begint de gids zijn
verhaal bij de ingang van het park. Hij laat gelijk wat vogels
zien door zijn sterke kijker, waar onder de beroemde quetzal.
Met een digitale camera kun je een foto maken van het beeld door
de zoeker maar de D70 heeft een te grote lens en dus mislukt dit.
Tijdens de opvolgende tocht, die 3 uur duurt, zien van allerlei
insecten en vogels en laat de gids ons kennis maken met de specifieke
flora en fauna van een nevelwoud. Op het einde is nog een mooie
waterval waar we zelfs nog een kolibrie kunnen fotograferen die
in een piepklein nestje zit.
Als we om 11:00 terug zijn bij de ingang is het een stuk drukker
geworden. We hebben genoten van de tour, het regenen is gestopt
en de zon prikt met warme stralen op onze gezichten. Vlak voor
de ingang van het park is een kolibrietuin waar potjes hangen
met zoetstof. Hier kunnen we in alle rust de kleine vogeltjes
vastleggen voor thuis.
 Heel
mooi maar eigenlijk niet natuurlijk. Het fotograferen van de kolibries
in het wild is zo moeilijk omdat ze maar een fractie van een seconde
stilhangen bij een bloem. Wel zie je in heel Costa Rica kolibries
in overvloed, in iedere tuin bij ieder hotel.
Bij terugkomst in het hotel beklagen we ons over het bed en krijgen
zowaar een betere kamer achter de lobby. Het is wel een beetje
gehorig maar een stuk lichter, droger en het bed is veel harder.
Een arriverend koppel uit Schijndel krijgt onze kamer en nog dezelfde
dag vangen ze een schorpioen. Die moet er die nacht dus ook al
hebben gezeten, een prettige gedachte!
 De
volgende attractie die we bezoeken is de Skytram. Dit is een kabelbaan
die je zelf stil kunt zetten om van de natuur te genieten. In
het begin moeten we lachen want we voelen ons net 2 gepensioneerden
maar gaandeweg het ritje beginnen we ervan te genieten. Het uitzicht
is mooi en er zijn veel bloemen en planten te zien. Als er dan
nog een Toekan op nog geen 10 meter naast ons komt zitten is de
foto, die we al zo lang wilde maken, heel snel gemaakt. Door de
opwinding verlies ik mijn beschermkapje van de lens, een schadepost
van 20 euro.
Anita wilde al een week eens in een echte Soda eten. Tegenover
de pizzatent was er eentje en dus gaan we daar naar binnen. Ik
bestel een hamburger en Anita een rijstschotel met vlees. Beide
gerechten smaken heel goed en met een paar pilsjes erbij is het
menu kompleet. We hoeven nog geen 6 euro af te rekenen en dus
is het experiment meer dan geslaagd. De coffeeshop in de hoofdstraat
hadden we ook al eerder gezien en dus ook daar nog even naar binnen.
De grote milkshake en de thee van Anita kosten bij elkaar 770
colones, zo’n 1,5 euro. Het eten en drinken zijn dus nog
steeds wel erg goedkoop, dit in tegenstelling tot de prijzen voor
entree en tours die op de Amerikaanse leest geschoeid zijn.
Bij terugkomst in het hotel nog gebuurd met het NL-stel uit Schijndel,
onder het genot van een paar pilsjes. Ook zijn vermaakte zich
prima in dit land.
|
|
