Rondreis door Costa Rica
Van het Rincon de la Vieja National Park naar Playa del Coco
Rob en Anita Loos, 14-8-2004
Playa del Coco zou befaamd zijn om zijn duikstekken. Vol goeie
moed gaan we op pad want we hebben zin om te duiken. Als we echter
wegrijden bij de ranch blijkt Anita haar bril kwijt te zijn. “Waarschijnlijk
laten liggen bij de blauwe poel”, zegt ze en dus in marstempo
nog even een sprintje getrokken. En met succes want de bril ligt
nog gewoon op de rand van het bankje bij de waterval. Doorweekt
van het zweet stoppen we weer in Liberia voor een koude cola waarna
we 3 kwartier later, na een korte rit, aankomen in Playa del Coco.
  Het
hotel ligt iets van de weg maar ziet er heel mooi uit, een beetje
in mediterrane steil en kleur. De uitbater is een Italiaan en
wijst ons de weg naar het duikcentrum waar we afspraken maken
voor de volgende dag. We besluiten 2 duiken voor de kust te maken
($65 P.p) en voor overmorgen in te schrijven voor de Catalina-eilanden
($125) waar de kans om Manta’s te zien groot is. We hebben
onze eigen spullen thuisgelaten en moeten dus huren. In tegenstelling
tot eerdere ervaringen zien de spullen van de duikschool er goed
uit. Het is nagenoeg nieuw spul en ook de uitleg en hulp bij het
passen is goed verzorgd.
Waarschijnlijk heeft er toch nog een schorpioentje kans gezien
Anita te bijten toen ze haar pak paste. Een dikke enkel is gelukkig
het enige gevolg. Zouden we dan eindelijk eens een goeie duikschool
hebben gevonden? Het is wel zo dat we samen al meer duiken hadden
als de hele duikschool bij elkaar. We hoeven ons dus geen zorgen
te maken voor de dag van morgen.
Vandaag is ook de dag dat we de auto weer in moeten leveren.
Om 13:00 komt men naar het hotel maar volgens Alexandro is het
beter de sleutels aan hem te geven omdat ze soms een halve dag
te laat komen. Eenmaal op het strand is het toch geen lekker gevoel
dat er straks plotseling toch iets met de auto blijkt te zijn
en dus weer maar naar het zwembad terug. Een dikke 2 uur te laat
komen ze de auto ophalen. Alles is in orde gelukkig. Bij het zwembad
is men juist bezig een nieuwe klas Open Waters voor het eerst
te laten proeven aan het ademen onder water.
 Vol
bewondering kijken we toe naar de professionaliteit van de Amerikaanse
instructeur. Petje af, alles gaat volgens het boekje.
Tegen de schemering nemen we plaats in het restaurant dat in
de hoofdstraat aan zee ligt. De zonsondergang is prachtig en het
eten wederom voortreffelijk.
Morgen gaan we terug voor wat foto’s. Het begint ondertussen
ééntonig te worden maar het was weer een geweldige
dag. Het strand valt een beetje tegen; leeg, zwart zand en troebel
water.
|
