Rondreis Costa Rica
Vrije dag in San José, de hoofdstad van Costa Rica
Rob en Anita Loos, 28-7-2004
Om 05:15 zijn we klaarwakker, flink bijgeslapen. We hebben een
spiraaltje meegenomen om zelf koffie te zetten. Dit werkt ook
op 110V prima en de meegenomen zakjes vinden tijdens de gehele
vakantie dan ook gretig aftrek. In de meeste hotels echter is
24 uur per dag koffie gratis beschikbaar. En Costa Rica is het
koffieland bij uitstek en dus bijna altijd heerlijke koffie!
We eten een uitgebreid ontbijt en besluiten vandaag de stad te
verkennen. We blijken midden in het centrum te vertoeven, alle
bezienswaardigheden liggen op loopafstand rondom het hotel. En
goeie keuze dus! Om 08:00 lopen we naar de Blanco National om
eurocheques en dollars te wisselen voor colones. Bij het oude
postkantoor lopen we nog even snel de plaatselijke tourist information
binnen waar we een handig kaartje krijgen van het stadscentrum
en de bezienswaardigheden.
Bij de bank heerst een zeer formele sfeer. Een kopie van het
paspoort is niet voldoende en dus moet ik terug naar het hotel.
Bij terugkomst zit Anita op een bankje voor het oude postkantoor,
vergezeld door een rijkelijk handschuddende Tico die erg vriendelijk
en goedlachs is.
Je moet niet naar de bank toegaan om snel geholpen te worden
want ook nu duurt het weer lang. De beambte verzint een smoesje
dat de computer niet werkt en gaat vervolgens doodleuk staan kletsen
met een collega. Na het nodige papierwerk hebben we even later
onze eerste colones in de knip.
 Vanaf
de bank lopen we in minder dan 15 minuten naar het Jademuseum.
Het is even zoeken omdat het museum zich bevindt op de 11de verdieping
van een kantoorgebouw. Dat moet je dus wel weten maar vragen helpt
zeker. Bij de kassa moet ik de camera opbergen in de kluis. Eenmaal
binnen valt de collectie ons een klein beetje tegen. Volgens het
museum zelf is dit de grootste verzameling jade sierraden in Zuid-Amerika
met zeer zeldzame stukken in de collectie. Het fraaie uitzicht
over de stad maakt een boel goed gelukkig. We wandelen terug naar
Central Avenue en komen langs het Yellow House en het Metallic
Building.
Tegenover ons hotel zit een leuke bar, genaamd New Café.
Hier drinken we wat en kijken ondertussen naar de bonte verzameling
mensen op straat. Met regelmaat biedt men via het open raam koopwaar
aan zoals Cubaanse sigaren en souvenirs. Opdringerigheid is hier
echter nog niet doorgedrongen waardoor het eerder vermakelijk
dan vervelend is te noemen.
Het is inmiddels 12:00 en we besluiten in de richting van de Place
de la Cultura en het Nationaal Theater te lopen. Ook dit is weer
vlakbij, op enkele honderden meters afstand van het hotel.
 Het
prachtige gebouw van het Nationaal Theater is tussen de middag
echter gesloten voor bezoekers. Het is wel leuk vertoeven op het
pleintje voor het gebouw. Het kantoorpersoneel zoekt hier in de
middagpauze even rust op de ruime bankjes.
Het beroemde goudmuseum blijkt lastig te vinden en na wat zoekwerk
komen we er achter dat het onder het Place de la Culture is gehuisvest.
Dit plein, vol duiven en lokale bevolking, is heerlijk om zo maar
even wat te zitten en te genieten van het warme weer.
Het goudmuseum heeft een fraaie collectie gouden sierraden en
voorwerpen uit de tijd voordat Costa Rica aan de Spanjaarden was
onderworpen. De meeste voorwerpen werden mee begraven als eerbetoon
aan de overledene. En zoals altijd; hoe meer status, des te meer
goud er mee het graf inging. Veel van dit goud is later door de
Spanjaarden opgegraven en omgesmolten. De grootste goudklomp ter
wereld is ook in dit museum te vinden maar de omvang viel ons
wat tegen.
Het Parque Central ligt op 100 meter afstand van de Place de
la Cultura. Als we hier rond 15:00 op een bankje genieten van
de zon en het uitzicht zien we plotsklaps verkopers met paraplu’s
verschijnen. Zou dit wellicht een voorteken zijn? Ben gewaarschuwd
want toen we net terug waren in de lobby van het hotel barste
onze eerste tropische regenbui in alle hevigheid los. De Tico’s
en Tica’s zijn dit gewend en het leven op straat ging door
alsof er niks aan de hand was.
S’-avonds gebruiken we de lunch tegenover ons in het New
Café. Ze hebben daar goeie kost voor weinig geld. Een neergestreken
FOX-groep zorgt wel voor het nodige Nederlandse lawaai. De eerste
dag zit er al weer op maar we hebben een goede impressie gekregen
van de hoofdstad. De keuze voor het hotel was prima, alles is
binnen loopafstand, gezellige drukte op straat en er viel ons
geen spoor van criminaliteit of ellende te bespeuren. Net voor
we naar bed gaan ontvangen we een fax van de Mawamba Lodge uit
Tortuguero. “Om 06:30 wordt U in de lobby van het hotel
opgehaald door een Engelstalige gids”, zo luidde het bericht.

|