|
Reisverslag Costa Rica
door Gerrie van Dijk en Henk van Maaren
Dag 11 - 10 februari 2004 - Van Playa Ocotal naar Rincon de
la Vieja
Genoeg geluierd. Vandaag trekken we verder naar het Rincon de
la Vieja National Park. Aanvankelijk is de weg uitstekend. In
heel Costa Rica gelden snelheidsbeperkingen. Het is me niet ontgaan
dat de Tico’s zo hun eigen interpretatie van de verkeersregels
hebben. Zo rijden ze permanent uiterst links in hun rijbaan, wat
het uitzicht bij inhalen ernstig belemmert. Ook rijden ze toch
wat minder omzichtig langs voetgangers en fietsers dan ik gewend
ben om te doen. Evenmin laten ze zich door dubbele doorgetrokken
strepen weerhouden om te passeren. En als de weg wat beter en
rechter is, dan gaat het gaspedaal direct fors naar beneden. Dat
laatste kan ik evenmin laten.
Dit keer kom ik daar niet mee weg. Vriendelijk legt de agent uit
dat ik 78 reed waar 60 toegestaan was. Hij geeft mij een bekeuring
van 10.000 colones. Alleen wil hij geen betalingsbewijs afgeven.
We protesteren. We kunnen een betalingsbewijs krijgen wanneer
we 30% extra betalen, is nu het verhaal. Opnieuw protest. Er ontstaat
een meningsverschil, dat voornamelijk is terug te voeren op misverstanden.
We spreken elkaars talen niet goed genoeg. Maar dan begrijp ik
het. Als we een bon willen dan kunnen we niet aan hem betalen,
maar moeten daarvoor naar de bank. De aan deze procedure verbonden
kosten bedragen 30%.
  Omdat
we het gevoel houden dat de 10.000 colones anders rechtstreeks
in de zak van de agent verdwijnen kiezen we toch voor de optie
met bon. Oom agent krabt zich nog eens achter het oor, zegt dan
dat Costa Rica “barato” is en besluit het bedrag te
halveren. Hij schrijft een keurige bon uit. In Cañas betalen
we bij de Banco Nacional 6.500 colones. In ruil krijgen we een
paar imposante stempels op onze bon.
Het laatste traject naar hotel Borinquen gaat steil omhoog over
een zeer hobbelige grindweg maar wel weer door de schitterende
natuur. Onderweg geven we een lift aan een voetganger. Hij blijkt
te werken in hotel Bueno Vista, op een steenworp van Borinquen.
We besparen hem een wandeling van 11 km over de stoffige, schroeiend
hete weg. We zijn nog maar nauwelijks uit de auto gestapt bij
Borinquen of er wordt ons een “welkomstcocktail” in
de hand geduwd.
|
|
