|
Reisverslag Costa Rica - Van San José naar Punta Uva
door Gerrie van Dijk en Henk van Maaren
Dag 3 - 1 februari 2004 - Van San José naar Punta Uva
aan de Caribische kust
De oplevering van de huurauto vindt stipt op de afgesproken
tijd plaats. Niet lang daarna verlaten we hotel San Gildar. We
hebben begrepen dat je met dollars overal terecht kunt, maar dat
euro’s alleen te wisselen zijn bij de Banco Nacional. In
de wijk Escazu, waar ook het hotel staat, zou een kantoor van
deze bank zijn. Maar hoe we ook zoeken we vinden hem niet. Dan
maar naar San José. Door de verkeerschaos wringen we ons
naar het centrum. De Toyota RAV4 blijkt makkelijk hanteerbaar
en uiterst gerieflijk te zijn. Desondanks duurt het uren voordat
we de auto ergens geparkeerd hebben. Bij de Banco Nacional is
het onvoorstelbaar druk. Voor de balie staat een rij van zeker
200 man. Beteuterd aarzelen we wat, maar dan worden we plotseling
in het Engels aangesproken door een keurige meneer met een naamplaatje
op zijn revers. Hij verwijst ons naar een speciaal wisselkantoor
van de Banco Nacional, een paar blokken verderop. Daar aangekomen
zien we opnieuw een lange rij, zeker 20 man. Daar hebben we geen
zin in. Dan maar weer colones pinnen en de meegebrachte Euro’s
veilig opbergen.
Tenslotte alsnog koffie in het prachtige hoofdpostkantoor. De
koffieshop lijkt echter totaal niet op de beschrijving die we
in Nederland gekregen hadden. Dat klopt, vertelt de serveerster,
alles is recentelijk verbouwd en gemoderniseerd.
Moet je naar het toilet dan haal je de sleutel aan de bar en begeef
je je kris kras, via de met prachtige kastjes (postbussen?) overladen
werkruimten van de postmedewerkers naar de toiletruimte ergens
achterin het gebouw.
  Eindelijk
kunnen we op weg naar onze volgende bestemming: hotel Suerre in
Punta Uva aan de Caribische kust. De weg is smal en bochtig en
leidt over de Cordillera Central. Veel vrachtverkeer dat je niet
zonder onverantwoord risico kunt passeren. We vorderen derhalve
maar langzaam. De bewegwijzering is zoals je die kunt verwachten:
rommelig, onduidelijk en niet zelden afwezig. Gelukkig hebben
we daar nogal wat ervaring mee in andere landen. Een uitstekende
kaart blijkt afdoende remedie tegen verdwalen.
We slagen er niet in om het hotel voor het vallen van de duisternis
te bereiken. Vlak voordat het duister invalt huppelt een bruin
dier voor onze auto de weg over. Ik herken een agouti!
De receptie van hotel Suerre is in het duister wat lastig te vinden,
maar onze reservering blijkt prima in orde te zijn. We gebruiken
de maaltijd in tropische sferen. Ruisende wind in de palmen, zomerse
warmte en in de verte hoor je de brulapen.
|
|
