|
Reisverslag India - Rajasthan
Jaisalmer
door Ronald Jongeneel en Loes Schellekens, 3 augustus
2009
 Vroeg
in de ochtend op pad voor de sights van Jaisalmer. Deze keer niet
alleen in het gezelschap van Mister Opi, maar ook van een lokale
gids, 'specially handpicked for you', Mister Soda.
De Gadi Sagar is een meertje tegen de stad aan, omgeven door
mooie ruines. Mister Soda legt uit: 'This was built by (onverstaanbaar)
in the time of (onverstaaanbaar) so you see that (onverstaanbaar)'.
Loes: 'aha!'. Enzovoorts. Tussen de uitleg door wel een erg mooi
verstild plekje, en zowaar koel met een briesje (dat is lang geleden).
Daarna naar Jaisalmer Fort zelf, een indrukwekkend complex van
eeuwen oud, met tientallen torens rondom in de enorme stadsmuur,
en slechts één toegangsroute die achtereenvolgens
langs drie poorten leidt, die elk bijzonder geschikt zijn om kokende
olie of andere ellende uit te storten op de onverlaten die naar
binnen willen ook al zijn ze niet uitgenodigd. Het bijzondere
is, dat dit fort geen museum is maar een levende gemeenschap met
zo'n 4.000 zielen. De ruimte binnen de muren is dan ook volgestouwd
met tempels van diverse geloofsrichtingen, winkeltjes, woonhuizen,
hotelletjes en een enkel paleis. Een fascinerende mierenhoop.
 In
de avond gaan we er helemaal voor: een 'camel drive' in de Sam
Sand Dunes die in de buurt van jaisalmer liggen (nou ja, 40 km
verderop). Op weg daarnaartoe eerst langs het verlaten dorp Kudhara,
waarvan alle bewoners zo'n 400 jaar geleden hals over kop zijn
vertrokken toen de baas van Jaisalmer van plan was een 10-jarige
schoonheid aan zijn harem toe te voegen (Mister Opi) of dat reeds
gedaan had (Lonely Planet). Het schijnt ook nog eens een favoriete
lokatie voor Bollywood-films te zijn, maar helaas is daarvan vandaag
niets te merken.
 Een
paar kilometer verderop worden we afgeleverd bij de kamelendrijvers
en begint het grote waggelen. Als je een keer de groove te pakken
hebt is het best een rustieke ervaring. Je moet natuurlijk geen
haast hebben, want lopen gaat nog sneller (hoewel, in de zandduinen?).
Je zit zo hoog dat je een beter briesje vangt dan in de meeste
cabriolets.
Na een klein uur werden we in het zand geparkeerd, in afwachting
van de zonsondergang. Die is hier echter niet zo mooi als op sommige
andere plaatsen (vanwege het zand in de lucht) dus zijn we eerder
vertrokken.
Op de fotos: Gadi Sadar Lake, Kudhura Village, Loes & haar
kameel, wachtend op de sunset.

|
|