Rondreis Kleine Sunda-eilanden
Wandeling langs traditionele dorpjes rond Bajawa
Jo en Rita de Wilt, 24-11-2005
Tijdens onze tocht naar Bajawa hebben we de vulkaan de Inerie
van alle kanten kunnen zien en steeds weer kunnen fotograferen.
Vandaag wandelen we aan de voet van deze vulkaan, die in 1988
nog een eruptie heeft gehad.
Om 8.00 uur rijden we weg bij het hotel en al snel zijn we op
een weg, die over grote stukken is weggeslagen en weggespoeld,
en vervolgens nog verder is kapot gereden. Ook hier ontbreekt
het geld voor reparatie. De chauffeur zet ons af aan het begin
van de wandeling.
Gids Willem zal ons twee Ngada-dorpjes laten zien. De tocht er
naar toe kan alleen maar te voet en duurt ruim een uur; de paden
lopen vooral bergopwaarts. Vulkaan de Inerie torent steeds hoog
boven ons uit. Het bospaadje bestaat vooral uit kleine lavasteentjes
in donkerblauw en –rood. Aan de vulkaan kun je goed zien,
hoe de uitstroom van het lava is geweest in 1988. De krater is
ook bereikbaar via een zeer steil pad. Maar dat doen we even niet.
In deze traditionele Ngada-dorpjes staan de huizen in een rechthoek
gegroepeerd. In het midden zijn de offerplaats en de graven van
de voorouders. Tijdens het offeren van kippen, varkens en buffels
kunnen de stamoudsten het hart van het dier lezen. De voorouders
geven via het hart antwoorden op de gestelde vragen, zoals ‘is
het verstandig om een huis te bouwen, om te verhuizen, om te trouwen
enz.’ De huizen zijn gebouwd van heel stevige planken. De
huizen hebben ook een rechthoekige vorm en de daken zijn gemaakt
van palmbladeren met in het midden een hoge tabs toelopend dakpunt.
De mannen zijn in het oerwoud aan het werk en de vrouwen weven
Ikat-doeken.
Na de dorpjes maken we een hele steile afdaling naar beneden
van ruim 1km naar de in het dal gelegen markt. Op het moment dat
we aankomen zijn de verkopers al bezig om de bamboekrampjes op
te ruimen en de spullen in te pakken. Na een kwartierje rijden
we terug naar Bajawa om te lunchen.
’s Middags brengt onze chauffeur ons naar de Hot Springs
in het dorpje Soa. Warmwaterbronnen met heet water uit de actieve
vulkaan Ebolobo. Het water van ruim 50 graden borrelt op uit de
grond. Via een kanaaltje stort het water zich in de loop van een
rotsachtige rivier. Daar komt water van zo’n 20 graden erbij
uit een andere vulkanische bron. In de uitgesleten holtes van
de rotsen kunnen we heerlijk badderen en ontspannen. Je kunt zelf
bepalen hoe warm je je water wilt; je schuift gewoon een eindje
verder naar de instroom van het warmere of koudere water. Onze
chauffeur schilt een overheerlijke verse ananas, die we met ons
drieën opeten.
Rond 17.30 uur zijn we weer terug in het dorpje, vol met grandioze
indrukken; alweer een enerverende dag. Maar de dag is nog niet
ten einde. Het eten in Bajawa (en eigelijk overal op Flores) is
ronduit slecht en smakeloos; vooral de eerste avond in Camelia-restaurant.
Bij Lucas was de vis de tweede avond uitstekend, maar het varkensvlees
was rauw en vooral heel taai. Maar....dit werd goedgemaakt door
een maanloze hemel met een sterrenhemel, waarin elk sterrenbeeld
te vinden was. De duisternis werd nog eens versterkt doordat de
stroom de hele avond was uitgevallen. In het hotel wekken ze stroom
op met een generator.
|
Van Ruteng naar Bajawa
