Rondreis Kleine Sunda eilanden
Bezoek aan de Keli Mutu vulkaan, rit naar Maumere
Jo en Rita de Wilt, 26-11-2005
Dit wordt echt een topdag. Het is moeilijk te beschrijven. Maar
we gaan het proberen.
Om 3.30 uur (am) opgestaan. Stikdonker buiten. Om 4.00 uur zitten
we in de auto. De maan schijnt zwak. We komen enkele bromfietsers
tegen, die of net van een uitgangsavond terugkomen of naar hun
werk gaan. Via een weg vol met kuilen en sterke stijgingen en
afdalingen rijden we 12 km naar boven, slechts gevolgd door één
andere auto.
Een smal pad en een trap leiden ons naar het uitzichtpunt van
de Kelimutu, een vulkaan met drie kratermeren. De tocht naar boven
gaat langzaam, slechts verlicht door een enkele zaklantaarn.
Als we boven zijn begint het een beetje te schemeren. Na een
kwartier zien we de zon achter de vulkaan opkomen en worden de
contouren van de kratermeren langzaam zichtbaar. We zijn op een
hoogte van 1640 meter. Elk meer heeft een eigen kleur onder invloed
van de werking van de mineralen. Het verst weggelegen meer is
cola-bruin; het grootste meer (met heet water) is azuurblauw en
dit licht fantastisch op in de opgaande zon. Het derde meer is
diepzwart. De kraters hebben recht naar beneden lopende wanden
en zijn enorm breed en diep.
Geen wonder dat de animistische bevolkingsgroepen in hun legenden
vertellen dat alle geesten van de wereld zich hier verzamelen:
het colabruine meer is voor de kwade geesten, het azuurblauwe
voor de jeugd en het zwarte voor de ouderen. Het is in de ochtendschering,
alsof de geesten in koude flarden om de heen zwabberen. Dit was
grootst! Het is een heilige plek en zo voelde het ook.
De gids bracht ons naar een klein warmwaterpoeltje met kristal
helder water, afkomstig van de vulkaan, gemengd met regenwater.
Gewoon, aan de voet van de berg, tussen de rijstvelden ligt deze
openbare badkuip met op de bodem kleine stukjes gepolijst lava.
Zwembroek aan en lekker zitten en onszelf wassen in het warme
water van een graad of 25.
De chauffeur komt er ook bij zitten en wast zich en scheert zich.
Het is een plek waar de dorpelingen zich ’s avonds gezamenlijk
komen wassen; mannen en vrouwen gescheiden.
Na een half uur kleden we ons weer aan, stappen in de auto en
rijden terug naar het hotel om de koffers in te pakken en te ontbijten.
De chauffeur rijdt ons in 3,5 uur naar Maumere, de hoofdstad
van Flores. We verblijven in Sao Wisata, het beste hotel van Flores:
een vervallen en niet onderhouden resort. Met wat lezen en zwemmen
in het niet echt schone zwembad brengen we deze laatste dag in
Flores door. We zijn de enige gasten en er is vijf tot zes man
personeel. Het eten is er overigens heel behoorlijk.
Morgen vliegen we terug naar Bali, waarmee een einde komt aan
deze door Travelmarker
Reizen verzorgde rondreis.
|
Van
Bajawa naar de Kelimutu vulkaan