Rondreis Kleine Sunda-eilanden
Van Labuan Bajo naar Ruteng, wandeling in de middag
Jo en Rita de Wilt, 22-11-2005
Om 6.30 uur opstaan. We rijden vandaag naar Ruteng, hotel Dahlia,
waar we rond 13.00 uur aankomen (50 km). We maken vandaag kennis
met het eigenlijke eiland. Flores blijkt veel groener te zijn
dan Lombok. Even buiten Labuan Bajo wordt de omgeving groen in
allerlei kleurschakeringen. Ook delen die normaal bekend staan
als dorre geboeden, zien er nu al glanzend groen uit. De weg naar
Ruteng loopt soms heel steil omhoog en daalt vervolgens ook weer
even hard. De tocht gaat dwars door rivieren heen, omdat ze hier
en daar nieuwe bruggen aan het bouwen zijn die door overstromingen
of aardverschuivingen verwoest zijn. Maar met onze Toyata Kijang
en onze uitstekende chauffeur is dat geen enkel probleem.
Tijdens de rit hebben we heel veel fotostops gemaakt, zoals bij
vergezichten, vulkanen en rijstvelden. Af en toe kun je het eiland
Rinca zien liggen. Flores heeft uitgestrekte rijstvelden; soms
liggend tegen een berg in de vorm van een spinnenweb, waarbij
elk deel van de web toebehoort aan iemand van dezelfde familie.
We vervelen ons echt geen ogenblik. Om elke bocht ontrolt zich
weer een nieuw landschap met kleine bergdorpjes, waar mensen in
gevlochten bamboehuisjes wonen; op de voorgevel zijn kleurrijke
schilderingen gemaakt. Het lijkt vandaag wasdag in Flores, want
op alle hegjes, op draden en bamboepalen hangt de wat grauwe pas-gewassen
was.
Na de koffiepauze stoppen we bij het dorsen van de rijst en haver.
Op sommige plaatsen slaan ze de korrels er uit, op andere plaatsen
lopen de mannen en vrouwen al dansend en zingend over de rijstaren.
Na het dorsen drogen ze de korrels op grote plastic kleden, langs
de weg. Hier ligt de zilvervliesrijst; de kippen pikken hier letterlijk
hun graantje mee.
Onderweg probeert Rita in een klein Ikat-dorpje nog een mooi
kleed voor 30.000rp op de kop te tikken, maar de weef-mevrouw
had zich een nul vergist! Het heen en weer gehandel leverde uiteindelijk
wel een aantal mooie foto’s op.
In Ruteng hebben we eerst samen met de chauffeur geluncht. Daarna
hebben we een wandeling gemaakt door de enorme rijstvelden samen
met gids Christo. Doordat het flink had geregend, waren de rijstpaadjes
spekglad, maar met behulp van af en toe een extra hand en natuurlijk
onze hike-stokken brachten we het eraf met een paar natte voeten,
omdat het rivierwater veel hoger stond dan normaal. De gedorste
rijst wordt in zakken van 50 kg (!) moeiteloos op hun hoofd over
de rijstpaadjes gedragen, door mannen van rond de dertig; zelfs
met losse handen.
Halverwege de wandeling komen we in een dorpje van de Manggarai.
En behoorlijk groot dorp, waar de huizen en huisjes van hout en
bamboe zijn gemaakt; ze staan aan weerskanten van de ‘hoofdstraat’.
De aarde bestaat uit donkerrode leemachtige grond, die goed geschikt
is voor de rijstteelt. Even buiten het dorpje ligt een christelijk
kerkhof.
Dit was even genoeg voor vandaag. Om 16.30 uur zet onze chauffeur
ons af bij het hotel; we zijn smerig en van alle kanten bespat
met leem, terwijl onze gids alleen zijn slippers even onder de
kraan hoeft te houden. Rita was ’s avonds nog wat wagenziek
van het hobbelen over de weg na de wandeling. Tijdens het avondeten
zat Jo alleen in het enige restaurant van Ruteng. Een jongen van
een jaar of twintig vroeg of hij er even bij mocht komen zitten.
Hij vertelde dat hij stagiaire was in dit restaurantje en ‘werkte’
van ’s morgens 6 tot ’s avonds 12.00 uur. Zijn salaris
was met de kost erbij 100.000 rp per maand (wat minder dan 10
euro). We hebben wat gepraat over de werkmentaliteit in Indonesië
en over zijn toekomstverwachtingen. Hij zit op een soort school
voor toerisme. Maar hij heeft er totaal geen idee van hoe zijn
leven er uit zou kunnen gaan zien; het bleek dat hij daar ook
niet over nadacht (nadenken over morgen…..) Voor zijn studie
was hij bromfietstaxie geweest in Labuan Bajo, maar daar was hij
me gestopt, omdat het rijden zo gevaarlijk was en het heel erg
moeilijk was om meer te verdienen dan de huurprijs voor de bromfiets
(20.000 rp per dag).
|
Snorkelen
bij pulau Serayu
