|
Rondreis over Sumatra, Java en Bali - Indonesië
Bukittinggi, wandeling door het Karbouwengat, traditionele Padangmaaltijd
door Ruud en Hilda Groenendijk, 1 september 2011
Vandaag staat er een spectaculaire wandeling door de Ngarai canyon, ook wel het Karbouwengat genoemd op het programma. We vertrekken om 9 u. en Pak Dody gaat als lokale gids mee. Vanaf het panoramapark met prachtig uitzicht over de canyon en brutale makaakaapjes wandelen we omlaag en lopen de rijstvelden in via smalle rijstdijkjes. We komen bij de rivier die door het Karbouwengat stroomt. Het ziet er allemaal indrukwekkend uit, steile rotswanden begroeit met tropische bossen. We zien ook overal restanten van de gevolgen van een aardbeving: huizenresten die omlaag zijn gestort, huisraad, het is wel confronterend hoe je toch steeds weer ziet wat het natuurgeweld allemaal veroorzaakt, maar de Indonesiërs zijn er aan gewend dat dit een onderdeel van hun leven is. We doorwaden de rivier verschillende keren en na ongeveer 1½ uur gaan we via een pittige en steile klim weer omhoog naar de bewoonde wereld en komen uit in het zilverstadje Kota Gadang waar we de kunst van het zilver bewerken bekijken en een lekker sapje drinken op de veranda.
Als we terug zijn in ons hotel willen we in het centrum van Bukittinggi gaan lunchen. Als we lopend op weg zijn komt de regen echter op eens met bakken naar beneden en aangezien er geen trottoirs zijn en wel veel auto’s en scootertjes is het gevolg dat we er als verzopen katten bijstaan. We schuilen bij een warung, kopen een zak krupuk om de ergste honger te stillen, maar de bui houdt niet op. We besluiten terug te lopen en gaan bij het eerste tentje naar binnen wat we tegen komen, ze hebben rijst met iets wat op vlees lijkt voor een euro, Ruud neemt een portie en ik hou het maar bij een kopje thee.
Vroeg in de avond vertrekken we met Mulyono en Udin naar het huis van Dody waar we bij hem thuis een traditionele Padangmaaltijd krijgen die zijn vrouw heeft klaar gemaakt. Zijn huis ligt in een smal straatje en heeft een veranda met een lage tafel waar wij zittend op de grond in kruiszit (oh wat een stijve spieren hebben we) de heerlijkste gerechten voorgeschoteld krijgen, een hele ervaring. Daar zit ik dan met drie mannen, het blijft wennen dat de vrouw op de achtergrond blijft en er niet bij komt zitten.
West-Sumatra is het woongebied van de Minangkabauers, een hoog ontwikkelde en intelligente bevolkingsgroep met een matriarchale samenleving waar de vrouwen binnen deze cultuur een hoge sociale status hebben, met andere woorden: de vrouwen zijn hier de baas.
Dat is zeker bijzonder omdat ze wel moslim zijn, maar blijkbaar is dat vooral in het familierecht van toepassing en naar buiten toe is het toch de man die aan het hoofd staat. De vrouw bezit huizen en land en de mannen bekleden belangrijke sociale en religieuze functies.
Na de heerlijke Padangmaaltijd nemen we afscheid van Dody en zijn vrouw en gaan we terug naar het hotel waar we op onze kamer nog even kijken waar Mekka ligt, op alle hotelkamers staan namelijk pijlen op het plafond of in een la, zodat je altijd weet waar je neus heen moet wijzen als je knielt. Het lijkt ons een mooie afsluiter van de dag.
|
|