|
Rondreis Thailand, Cambodja & Laos
Wandeling over het Boloven Plateau
Houkje van Randen en Henk Meesters, 26-07-2007
 Sabaai-dii!
Dat woord horen we ook vandaag vele malen.
De groet in het Laotiaans.
Kinderen vooral, maar ook moeders die hun kleine kinderen naar
ons laten zwaaien. En dat beeld van die moeder met dat lachende,
wuivende kind, dat is Laos voor mij op dit moment!
Sabaai-dii!
De geplande tocht met gids gaat vanwege ziekte van die ene gids
niet door en zo lopen we om half negen met ons tweetjes rustig
weer over de dirtroad richting asfaltweg.
“Sabaai-dii!”roept een jochie, die …. graag
een pen wil. Als wij een foto hebben gemaakt en hij een pen heeft
gekregen, komen zijn broertjes ook. Helaas, meer pennen hebben
we niet!
We steken de weg over en lopen verder over het brede, modderige
zandpad, dat eerst langs wat houten huizen (met o.a. mooie trompetbloemen)
en dan langs o.a. koffieplantages leidt, waar enkele vrouwen aan
het onkruid verwijderen zijn: de transistorradio erbij aan.
Dan slaan we linksaf, bordjes geven de richting aan, we passeren
wat koeien die langs de weg en in het bos lopen te grazen en na
verloop van tijd komen we bij een hokje, waar de jonge beambte
nu toch 2 kaartjes kan verkopen.
We zijn nu bij de Thamcham Pee watervallen en via een goede maar
steile ladder komen we beneden bij de rivier en kunnen we de mooie
watervallen van dichtbij bewonderen.
Via het “easy path” komen we weer boven en op de terugweg
zien we vrouwen met grote gele zakken op de rug: ze plukken mos
van de boomstammen. Waar het voor gebruikt wordt, begrijpen we
niet. Niet om te eten, aldus een vrouw met betelnoten in haar
rode mond.
Na een foto van een pick-up met opeengepakte knorrende varkens
lopen we weer over de dirt-road richting Tad Fane resort. En hier
komen we ook die vriendelijke vrouw met dat kleine lachende wuivende
kind tegen. Sabaai-dii!
Na
een kopje koffie op onze veranda (leve de dompelaar) en een lunch
in het restaurant gaan we om half drie weer op pad. Het pad naar
de hoge watervallen is te glibberig en te steil, maar een tijdlang
volgen we een ander, smal en leuk paadje door het fascinerende
regenwoud. Maar na een paar glibberige heuveltjes besluiten we
bij een riviertje toch maar terug te gaan.
Dankzij een tip van de receptionist lopen we even later weer naar
de asfaltweg. Nu gaan we rechtsaf en na 2 km. over de asfaltweg
gaan we een ander breed zandpad in, dat uiteindelijk langs huisjes,
vrouwtjes (eentje met een zelfgedraaide sigaret) en o.a. koffieplantages
naar de Tad Yuang watervallen leidt.
Ook hier stille kraampjes met orchideeën, wat restaurantjes
en ook enkele toeristen. We dalen af over een stenen trap langs
rotsen en zo hebben we een goed uitzicht op deze grote, diepe
dubbele waterval (die mij ook nog even nat spettert).
Even een colaatje, kijken naar kinderen, die met oude sloffen
en elastiekjes aan het “knikkeren” zijn en dan lopen
we in en uurtje terug naar ons paradijsje. Tijd voor een pilsje!
Na een (helaas koude) douche eten we (met fleecejack aan) weer
in het open restaurant en het eten (o.a. curry) smaakt prima.
Voor de koffie gaan we echter terug naar onze ruime kamer, die
enigszins bedompt is, maar opvallend genoeg helemaal insectenvrij!
|
|
Van
Khong Island naar het Boloven Plateau
