Verslag van een rondreis door Thailand, Cambodja & Laos
Van Luang Namtha naar Vieng Poukha
Houkje van Randen en Henk Meesters, 5-8-2007
Een rustige ochtend, die alleen enigszins verstoord wordt door
kleverige bijen!
We vluchten naar het open restaurant, waar ook al goed gespoten
is en zo kunnen we toch relaxed koffie drinken, lezen en genieten
van het uitzicht. En ondertussen hangen onze kleren te luchten
en drogen de modderige wandelschoenen, die we net geboend hebben.
 Na
een goede lunch (met als toegift sappige ananas van eigen bodem)
vertrekken we om 1 uur met een busje. We rijden over een prima
asfaltweg door Luang Nam Tha en langs het dorpje waar onze trekking
twee dagen geleden begon. Het is een nieuwe weg, die als het ware
door de bergen snijdt, waardoor er kale, rode hellingen zijn ontstaan.
Er wordt duidelijk nog aan deze weg gewerkt (en getimmerd…):
zo zijn meer dan 20 mannen en vrouwen bezig om handmatig(!) de
randen van de asfaltweg recht te kappen, de brokstukken weg te
slepen en gootjes te maken. Zwaar en tijdrovend werk!
Na een stop vanwege een kleine landslide (een dragline maakt
de weg al weer vrij) rijden we vlot door en om half drie zijn
we al in Vieng Phoukha (57 km.). Hier slaan we rechtsaf en via
een hobbelige zandweg komen we bij een modderig, maar idyllisch
plekje in het bos: het Borkhun Guesthouse. Direct krijgen we een
simpele, donkere kamer in een tweekamer “bungalow”,
droppen we onze spullen en hangen de was weer op.
Op onze voucher staat echter Thongmixay Guesthouse en ik laat
dit briefje (na een half uurtje) aan de vrouw des huizes zien.
En hoewel ze geen Engels spreekt, wordt wel duidelijk dat het
Thongmixay Guesthouse ergens anders is: 2 …(minuten of kilometers?)
hier vandaan.
En zo lopen we terug over het zandpad, vragen hier en daar en
uiteindelijk brengen twee jochies op een fiets ons naar het Thongmixay
Guesthouse, gelegen aan de asfaltweg.
Ook hier zijn we direct welkom (en worden er geen papieren gevraagd).
De baas stopt met grasmaaien, start zijn motor en rijdt met Henk
achterop terug om onze bagage te halen!
Na kort beraad, in het Laotiaans, tussen de beide Guesthouse-baasjes,
neemt onze nieuwe gastheer onze koffers mee op de motor en wij
gaan lopend terug (ik was ondertussen ook weer bij Borkhun aangeland).
Jeroen en Esther (het andere Ned. stel dat met ons meereed) blijven
hier wel: zij hadden dit guesthouse wel op hun voucher staan!
Nu
gaan we direct ook even langs het lokale toeristenbureautje. Ook
daar wat onduidelijkheid. Hebben ze nu wel/niet op ons gerekend?
Maar als ze weten welke trekking in onze papieren staat, is het
toch snel geregeld: ze halen ons morgen om half negen op.
En dan kunnen we onze intrek nemen in het Thongmixay Guesthouse,
dat iets ruimer en lichter is. Ook hier hebben we een kamer in
een “bungalow”: een houten huisje met rieten dak en
mooie veranda. En daar genieten we dan van een biertje met uitzicht
op de rivier!
Om half acht gaan we eten in het restaurantje: fishsoup en daarna
vis (met veel graten), groente en sticky rice. En aan de tafel
naast ons zit een tiental mannen te kijken naar de t.v.: Laotiaanse,
zwijmelmuziek op dvd. Karaoke!
|
