Verslag van een rondreis door Thailand, Cambodja & Laos
Van Oudomxai naar Luang Namtha
Houkje van Randen en Henk Meesters, 2-8-2007
Het kleine busje is al vol, als wij instappen. Officieel zijn
er 18 zitplaatsen, maar er passen ook wel 27 mensen in: vier extra
voorin en wij krijgen een krukje in het gangpad.
We vertrekken om acht uur en ook vandaag rijden we door een prachtig
groen landschap met veel beboste heuvels, afgewisseld met sawa’s.
We passeren heel wat bergdorpjes met houten huisjes, veelal op
palen en soms met rieten muren en een rieten dak. Op de veranda’s
zitten vaak groepjes mensen, meestal in “gewone” westerse
kleding. Slechts een enkeling (vaak een oudere vrouw) draagt de
traditionele zwarte kleding van de bergstammen hier.
Geregeld zien we ook mensen langs de weg lopen, vaak met zakken
vol op de rug of met bundels hout. Struggle for life, elke dag
weer!
 De
asfaltweg (met kuilen) kronkelt door het heuvelige landschap en
bij elke bocht moet ik me opvangen met de ellebogen, want het
krukje staat niet erg stevig. Maar “no worries”!
Om half tien stopt het busje echter vanwege rook bij het achterwiel.
De chauffeur kijkt even en rijdt dan langzaam door naar een volgend
dorpje, waar gelukkig een automonteur blijkt te wonen, die ook
over goede materialen beschikt. Een matje op de grond, de bus
op de krik en zo zijn de monteur en de chauffeur een hele tijd
bezig met de wielen en het mechanisme.
De meeste Laotiaanse medereizigers gaan rustig bij een kraampje
zitten, een enkeling koopt er iets en een vrouwtje gaat even handelen
en koopt een zak vol knoflook!
Ik loop even wat rond, probeer met handen en voeten en vooral
met een glimlach contact te maken met oma’s, die op de kleine
kinderen passen en maak foto’s van de omgeving en o.a. van
de vrouwtjes met een gekleurde doek op hun hoofd.
Na een uurtje kunnen we weer verder rijden door het mooie groene
heuvellandschap met bos en sawa’s. Om kwart voor twaalf
komen we in een groter dorp (Pak Meng?) en hier gaan we linksaf
(gaat rechtsaf naar China?). Een brede weg en goed geasfalteerd!
Een half uurtje later zijn we in Luang Nam Tha en dan blijkt dat
we 7 km. terug moeten voor onze Dalavan bungalows. En zo tuffen
we even later met een tuk-tuk weer langs de rijstvelden. Linksaf
een zandpad op en dan zijn we bij een schitterend gelegen accommodatie.
Voor ons ligt een uitgestrekte vlakte met groene sawa’s
en een enkel hutje. Op de achtergrond de bergen, die zo nu en
dan door wolken worden bedekt.
Hier lunchen we en dan kunnen we in onze kamers: mooie, ruime
bungalowtjes met een veranda. Een ideaal plekje voor een rustige
middag, wat lezen en …genieten van het uitzicht! Tegelijk
wachten we op de informatie over de trektocht van morgen. Na telefonisch
contact door Esther blijkt echter, dat we daar morgenochtend pas
meer over zullen horen.
In het ruime, rustige restaurant drinken we een biertje en dan
bestellen we ook een maaltijd bij de vriendelijke jonge mensen.
Ze koken alles op een houtvuurtje en dat neemt best wat tijd,
maar het smaakt wel.
Helaas doet het licht het niet in onze kamer. De aardige, verlegen
jongeman doet even een nieuw ijzerdraadje om schroeven, maar nog
blijft het donker.
Uiteindelijk verhuizen we naar de bungalow ernaast en zo kunnen
we toch nog even verder lezen met lamplicht!
|
