|
Rondreis Thailand, Cambodja en Laos
Eerste dag van de trekking naar Ban Nalan
Houkje van Randen en Henk Meesters, 3-8-2007
 Om
kwart voor tien staan we met onze wandelgids te schuilen in een
klein dorpje, waar we met een tuk-tuk naar toe gebracht zijn.
We kregen vanochtend eerst informatie bij het toeristenbureau
in Luang Nam Tha en wij doen nu de trekking naar Ban Nalan. Esther
en Jeroen gaan naar een ander dorp en dat is voor mij het bewijs,
dat alles toch goed geregeld is!
Als het weer ietsje droger is gaan we, de regencape nog aan,
op stap. Over een modderig paadje lopen we langs wat hutjes: de
opslag van rijst. Dan steken we enkele smalle riviertjes over
met een boomstammetje als brug: dankzij de stevige hand van de
gids lukt ook mij dit.
Via smalle, soms glibberige paadjes gaat het langzaam bergopwaarts
door het fascinerende regenwoud. Na een aardig klimmetje rusten
we even bij wat bankjes uit en dan lopen we langs veel groen en
o.a. kleurrijke paddestoelen verder tot we om half een bij een
afdakje komen. Hier hebben we een schitterend uitzicht over de
omgeving en genieten we van een prima lunch met sticky rijst,
bamboeschuiten en o.a. pompoen met boontjes. De groene pepers
laten we maar liggen voor de gids, die na de lunch een dutje doet.
En zo kunnen wij ook even relaxen en naar de vlinders kijken,
die op de vieze, bezwete schoenen gaan zitten.
Om goed 2 uur gaan we weer verder. Het is ondertussen droog en
het dichte regenwoud maakt plaats voor opener, jonger bos: hier
werd 50 jaar geleden (na houtkap) nog rijst verbouwd.
Na een volgende stop begint de afdaling over glibberige paadjes,
maar dankzij de bamboestok (na 5 minuten al van de gids gekregen)
gaat dit zonder grote problemen.
En zo lopen we langs het “holy house”(waar de mensen
elk jaar bidden voor een goede oogst) het Khmu-dorpje Ban Nalan
binnen en ….. varkentjes verwelkomen ons! Ze lopen knorrend
tussen en onder de houten huizen door, net als de vele kippen!
We droppen onze spullen bij onze “lodge” (een grote
hut met matjes en klamboes) en na een wasbeurt bij de pomp (of
rivier) gaan we het dorpje in. Fantastisch dat je hier zo met
je tweeën kunt rondlopen en we genieten volop!
Zo kijken we bij een voetvolleybalwedstrijd en fotograferen we
vrouwen met (jonge) kinderen, die relaxed op de veranda zitten,
terwijl een man met zijn karbouw het dorp binnen wandelt. Enkele
jochies spelen met een zelfgemaakte “kar” en drie
jonge kinderen zijn samen met hun moeder de rijst aan het stampen:
zwaar werk dat elke dag gedaan moet worden!
Na
een foto van een oude, pijp-rokende vrouw gaan we terug naar ons
hutje aan de buitenkant van het dorp, aan de rivier. Ondertussen
is men, op een houtvuurtje, al uren bezig met het koken van onze
maaltijd en om acht uur kunnen we daar, bij kaarslicht in de keukenhut,
van genieten: sticky rice met o.a. boontjes en koude kippe- en
groentesoep. Het smaakt prima!
Dan komt ook de chief van het dorp langs en zo krijgen we (met
dank aan de gids) nog wat meer informatie over het dorp, dat hier
zo’n 20 jaar geleden is gebouwd en 35 families telt. De
Khmu-bergstammen hebben een eigen taal, maar op de “primary
school” (ook hier in het dorp) leren alle kinderen Laotiaans.
Geld heeft men hier niet echt nodig, men verbouwt zelf rijst en
groente, maar zo nu en dan verkoopt men wel spullen op de markt.
Zo kan men ook de kleding kopen: praktischer dan de traditioneler
kleding (veel werk om te maken en te wassen), die nog wel bij
ceremonies wordt gedragen.
Nadat we een paar rondes lao-lao hebben gedronken (“jok!”)
horen we ook nog de toekomst-dromen van de chief: een weg naar
het dorp, een nieuwe brug en ……elektriciteit!
|
|
