Rondreis Thailand, Cambodja & Laos
Wandeling bij Vieng Poukha
Houkje van Randen en Henk Meesters, 6-8-2007
 Na
een kort ritje met een tuk-tuk wandelen we met gids Somhak (in
traditionele Khmu-kleding) langs natte sawa’s. Hij vertelt,
dat deze rijstbouw (en ook de irrigatietechniek) hier dankzij
Europese subsidies is ge-introduceerd. Oorspronkelijk verbouwden
de Khmu de rijst op ontboste berghellingen en deze “mountainrice”
had genoeg aan het regenwater. Toen was er maar 1 oogst per jaar
mogelijk, nu kan men soms 2 x oogsten.
De regering stimuleert (dwingt…) de bergstammen dan ook
om in de valleien te gaan wonen, ook om ontbossing tegen te gaan.
Dan lopen we een (20 jaar oud) Khmu-dorpje binnen en hier zitten
we even bij de chief en een oudere vrouw, die vuur maakt met een
plant (soort papier) en vuursteen. Zo kan zij haar pijpje roken
en de chief zijn sigaret!
Bij het verlaten van dit (animistische) dorp passeren we enkele
offerplaatsen, waar o.a. oogst- ceremonies worden gehouden. Somhak
vertelt, dat er 3 modoo’s (medicijnmannen) in dit dorp wonen
en dat de voorouderverering heel belangrijk is bij deze Khmu-bergstam.
We lopen een half uurtje over een breed zandpad en dankzij de
(extra) locale gids vinden we dan een smal paadje bergopwaarts.
Even later rusten we even uit bij een afdakje en zo hebben we
een schitterend uitzicht over het landschap met de rijstvelden
en de bergen rondom.
Nog even wat klimmen tussen de mountainrice-plantjes door en dan
komen we in een prachtig groen regenwoud met o.a. lianen en veel
smalle, glibberige paadjes. Hier ontdekt de gids een uitgebreide
val en hij laat even de werking zien. Hij is zelf jager geweest,
maar is nu een “farmer” en daarnaast ook sinds 2003
eco-gids (ook een EU-project).
We
klimmen verder door het schitterende groene bos en dan wijst de
gids ons op kuilen in de grond: vluchtholen! Herinneringen aan
de oorlog tussen Amerika en de communistische Laotianen, 30 jaar
geleden. Op deze heuvel landden toen de vliegtuigen!
In deze nu vreedzame omgeving gaan we picknicken (met oorverdovend
“cicaden-gezang”). Er worden enkele grote bananenbladeren
geplukt en die worden op de grond gelegd. Zo hebben we een zitmatje
en tegelijk een tafelkleedje voor de lunch: sticky rice, gebakken
banaan, omelet, een spinazie-achtige groente, laap (dunne mie)
en o.a. banaantjes.
Na deze prima maaltijd gaan we door het bos weer bergafwaarts
over smalle, soms glibberige en steile paadjes en hier ben ik
blij met mijn bamboestok en de hand van de gids….!
We passeren wat cassaveplanten en na een wiebelig bamboe-bruggetje
lopen we over smalle modderdijkjes tussen (natte) rijstvelden
door. Even een korte rust (en hier rinkelt de mobiele telefoon
van onze gids!) en dan gaan we richting bos, waarin we de “ancient
ruins” kunnen bewonderen. Meer dan wat stenen (van een tempel?)
en een soort aardenwal zien we niet!
Via een breed zandpad komen we uit bij een nieuwe Boeddhistische
tempel. En dan ligt, heel verrassend, Vieng Phoukha aan onze voeten!
Bij de asfaltweg nemen we afscheid van onze prima gidsen en zo
zijn we om half zes weer terug bij ons Thongmixay Guesthouse.
Een prima plekje met een verfrissend mandi-bad (buiten), een goed
restaurantje en elektrisch licht van 7 uur tot …….half
10: dan draait Henk de spaarlamp uit de fitting en is het donker!
|
