Rondreis Thailand, Cambodja & Laos
Vlucht van Vientiane naar Luang Prabang
Houkje van Randen en Henk Meesters, 29-7-2007
 Het
is deze ochtend een drukte van belang bij Wat Si Saket. Allemaal
mensen in hun mooiste kleren! Vrouwen, veelal opgemaakt, met prachtig
geborduurdesarongs en glimmende, nauw sluitende bloesjes aan,
mannen in keurige overhemden en vaak met een sjerp om en kinderen
in hun mooiste feestkleding.
Het blijkt vandaag “Boun Khaophan Sa” festival te
zijn: de dag voordat de monniken drie maanden in retraite gaan.
In die tijd mogen ze (’s nachts) het klooster niet uit en
vandaar dat familieleden, kennissen en vele andere boeddhisten
vandaag allemaal offers brengen.
Er staat al van alles op de lange tafels: rijst, geld, koekjes,
snacks en nog veel meer. Oranje monniken sorteren het en brengen
het dan in grote manden naar hun verblijven.
We genieten een tijdlang naar dit fascinerende geheel. Prachtig,
al die families die eerst even bij elkaar op een kleedje zitten
(en foto’s van elkaar maken) en dan hun spullen offeren!
Schitterend!
Na nog een rondje langs de duizenden kleine boeddhabeeldjes in
de muur om deze tempel kijken we even bij de Wat Phra Keo, de
oude tempel bij het (gesloten) koninklijk paleis en dan lopen
we terug naar ons B&P hotel.
Met een taxi gaan we naar het vliegveld en in 35 minuten vliegen
we van Vientiane (de nieuwe hoofdstad) naar Luang Prabang (de
oude hoofdstad), een groot dorp gelegen in het bergachtige en
beboste noorden van Laos.
Ook hier is alles goed geregeld en om half drie zitten we al aan
een prima lunch op het dakterras van ons Rama-hotel.
Naast het hotel is de Wat Wisunarat, een mooie tempel waar jonge
monniken (onritmisch) tegen een grote gong slaan. Het klinkt sfeervol
en lijkt best zwaar werk.
Allemaal mensen, vooral oudere vrouwtjes in het wit (novices?),
knielen voor de vele boeddhabeelden in het midden van de tempel.
Dan gaat een belangrijke monnik vooraan op een kussen zitten en
even later klinkt door de microfoon een soort gebed met (als antwoord)
zo nu en dan een soort zacht gezang van de aanwezigen. Een boeiend
geheel!
Na
een vluchtige blik op de vele boeddhabeelden achterin de tempel
(moeten nog gerestaureerd worden) slenteren we tussen de huisjes
van de monniken en de waslijnen vol oranje kleding door naar de
volgende tempel, Wat Aham. Hier vallen vooral de twee dikke, oude
bomen voor het complex op.
Dan lopen we verder door de straten van Luang Prabang, dat echt
een toeristenstadje blijkt te zijn met veel (Westerse) restaurantjes
en vooral veel jonge internationale backpackers.
We kopen wat vruchten (mangosteen) bij een marktje en beklimmen
dan de 338 treden van de heuvel Phu Si. Zo hebben we een mooi
uitzicht over Luang Prabang en de Mekong.
En naast de kleine gouden stoepa genieten we dan, samen met veel
anderen, van een schitterende zonsondergang!
|
