|
Rondreis door Thailand
Van Bangkok naar de River Kwai
Leendert Schild en Annemieke de Vos, 3-10-2006
  Om
6.30 uur worden we in het Viengtai Hotel opgehaald door een luxe
touringcarbus. Op weg naar de river Kwai. Op een longtailboot
worden we met een noodgang verplaatst naar de bridge on the river
Kwai. Zo'n boot gaat zo'n 60 km per uur over het water.
Een zeer historische belevenis. Hier is echt heel veel gebeurd
met de aanleg van de Birma spoorlijn. Veel omgekomen krijgsgevangenen,
waaronder 3000 nederlanders. In het war museum geweest. Heel indrukwekkend.
Veel Nederlandse inbreng.
Vervolgens aansluitend naar de volgende longtailboot. Deze zal
ons de jungle inbrengen naar onze Jungle rafts. (drijvende hutten
op de river Kwai)
De boottocht was echt spectaculair. Wat een flora en fauna. Leguanen,
waterbuffels badend in de rivier, ijsvogels. Je kunt het zo gek
niet noemen. Er is hier geen electriciteit, dus alles wordt verlicht
door olielampen. Het runnen van de rafts gebeurd door het Mon
volk. Dit is een bergstam die oorspronkelijk uit Burma komt, maar
gevlucht zijn richting Thailand. We zaten junglebreed 18 km van
Burma, maar met de highway een dikke 200 km er van af. We gingen
met een klein internationaal gezelschap die kant op. Onze reisgenoten
waren Australiers. Ontzettend leuk. Een gezin met vier kinderen
en een verliefd stelletje. Drie dagen alleen maar Engels gesproken.
 We
zijn in het dorp geweest van de Mon. Een kleine verzameling huizen
op palen, schooltje in de open lucht, olifanten, spelende kinderen.
De Mon vrouwen versieren hun gezicht met schilderingen van opgedroogde
witte klei.
Primitief maar ontzettend leerzaam. Kleding wassen in de rivier,
zwemmen in de rivier (snelstromend), en kakken in de jungle. Naast
de shit van de olifanten. Leendert deed een goede poging hiertoe.
De geluiden 's nachts in de jungle, het geluid van de jankende
honden, vogels, trompetterende olifanten, zeer relaxed. Slapen
onder de klamboe, plee doorspoelen met een bak river Kwai water.
Het hoort er allemaal bij. Waar we de strenge boedhisten op betrapten
was het volgende: tijdens ons nieuwsgierige betreden van achterafplekjes,
waar het Mon volk niets van wist, vonden we een blik goudverf.
Dus het bladgoud op hun tempel was gewoon een Praxis stunt. 's
Avonds onder het genot van de bier eindeloze gesprekken met onze
Australische vrienden.
|
|
