|
Rondreis door Thailand
Koh Lanta
Leendert Schild en Annemieke de Vos, 14-10-2006
  Vandaag
stond op de planning een kayaktocht door de mangrove bossen, maar
bij nader inzien leek het ons leuker een scootertje te huren en
het eiland over te gaan. Koh Lanta is een prachtig tropisch eiland
met veel dingen te zien. Maar het mooiste, het is nog zo ongerept.
Dus wij op de scooter, heerlijk weer. Als eerste kwamen we op
een moslimmarkt terecht. Je bent daar echt een bezienswaardigheid.
Rondgeneusd en vervolgens kwamen we aan op een uitzichtpunt bij
een restaurant met een prachtig uitzicht vanaf hoogte op de eilanden
in de zee rond Koh Lanta. Wat is dit mooi. Hier wat gedronken
en via een aantal haarspeldbochten naar beneden.
 De
volgende plek waar we terechtkwamen was Lanta Old city. Dit is
heel apart. Hier wonen de mensen in paalhutten op het strand.
Heel indrukwekkend. Zeer arme mensen, maar ze ogen zo gelukkig
ondanks het weinige dat ze hebben. Als de zee overgaat in vloed
staat het water onder de huizen. Vervolgens verder naar Gipsy
town. Hier leven zeezigeuners, aboriginal achtige types. Ook hier
even rondneuzen. We speuren alles af. Hebben ook altijd veel bekijks.
De kinderen krijgen een knuffeltje van ons. De zeezigeuners poseren
voor ons en we nemen afscheid. Er zijn maar een aantal populaties
van hen, verspreid over Koh Lanta en de diverse eilandjes in de
buurt.
 Ze
leven hun eigen leven met hun eigen geloof (animistisch) en rituelen.
Vervolgens kwamen we langs het hospitaal. Dit is een lokaal ziekenhuisje.
Een soort outback royal flying doctors hospitaal. Een missieziekenhuis
wellicht. Gevraagd of we even mochten kijken. Wat heet! We kregen
een complete rondleiding. Zo aardig, alles heel primitief. Een
rontgenbuis uit het jaar 0. Een ok voor heel kleine ingrepen,
kinderzalen en heuse patientenkamers. Je krijgt het gevoel -hier
wil ik werken-. Zo'n gemoedelijk dankbaar gevoel. Patienten wachtend
op de veranda als in een ontwikkelingsland. Na afscheid genomen
te hebben en een donatie in de pot gedaan te hebben gaan we weer
verder.
 In
het restaurant waar we 's ochtends wat dronken nu wat muesli met
yoghurt en vruchten gegeten. Even een enquette ingevuld over het
eiland voor een Thaise studente. Vervolgens de andere kant van
het Koh Lanta afgezakt. Hier kom je op de zuidelijkste punt uit.
Via een zand/steen weg met de scooter naar laten we het noemen
Lands End. Hier zie je alleen maar zee met in de verte ons volgende
eiland Koh Ngai. Het voelde hier voor ons als Kaap de Goede Hoop.
Op de terugweg nog bij een ander resort even gezwommen, even afkoelen.
We wilden ook nog even snorkelen dus kwamen uit bij een strandje.
Genaamd Coral Beach. Alleen viel ons op dat de hutten/bungalows
kapot waren. Er ging een lichtje branden. We spraken de buurvrouw
aan en wat bleek zij was de eigenaresse van het door de Tsunami
verwoeste bungalowgedeelte. En ze begon te vertellen over alles.
Werden er stil van. Een echt Tsunamislachtoffer. Mensen verloren.
Zij met haar zus het overleefd. Het schrijnende is dat ze geen
geld heeft gekregen van de overheid en bezig is alles zelf op
te knappen. Maar ja, er moet wel geld verdiend worden. Dus manlief
werkt in Krabi.
 In
de planning is met dat geld weer het park op te bouwen. Maar wat
komen dingen dan dichtbij. Wat ik vergeet te vertellen is dat
Leen een aap voor zijn scooter kreeg. Prachtig, een echte wilde
aap. En verder zagen we een slang van ruim anderhalve meter. Deze
dag was echt heel indrukwekkend, in ieder opzicht. Daarna relaxed
gedaan in het Royal Lanta Resort. Lekker eten, zwemmen, zonsondergang
en nodige gesprekken met Engelse reizigsters onder het genot van
een biertje, op het strand bij ondergaande zon. Wat is het leven
mooi!
|
|
