|
Rondreis Thailand, Cambodja & Vietnam
Terugreis van Phan Thiet naar Saigon
Frans en Helma Horjus, 5-12-2006
Vanochtend hebben we het weer kalm aangedaan. Even voor acht
uur opgestaan en ons rustig klaargemaakt voor het ontbijt.
Toen we met ons toilet klaar waren, regende het nog zachtjes,
dus kwamen de parapluutjes eindelijk eens goed van pas. We zijn
eerst naar het restaurant aan zee gelopen, maar dat was niet open.
Een van de medewerkers zei dat we naar het restaurant bij de ingang
moesten gaan om te ontbijten.
Toen we bij het strand kwamen, bleek er niet veel van de noeste
arbeid van de resort medewerkers meer over te zijn. Alle zandzakken
lagen door elkaar! De hele wal weggeslagen! Verder viel de schade
mee. Later hoorden we, dat Durian juist voor de kust was afgebogen
en parallel eraan was weggetrokken naar het zuiden.
Het ontbijtbuffet was eenvoudiger dan anders, maar meer dan voldoende.
In de receptie zei men ons, dat internetten nog steeds niet mogelijk
was., we kwamen daar de Nederlandse jongelui tegen. Die moesten,
vertelden ze, nog een poosje op hun evacuatieadres blijven, omdat
er een boom tegen hun entree was gevallen. We zijn om half elf
de bestelde broek gaan afhalen, maar daar was de naaister niet
aan toe gekomen wegens de typhoon. Gelukkig was er een broek die
Helma paste. Die hebben we toen maar gekocht.
Terug in ons appartement hebben we de laatste spullen in koffers
en tassen gedaan en zijn toen koffie gaan drinken. Nog even aan
de zeekant gekeken en toen de receptie gewaarschuwd, dat de koffers
gehaald konden worden. De porter kwam spoedig en wij wachtten
de taxi af in de receptie.Om tien voor twaalf kwam de taxi, die
ons naar HCM zou brengen. Het was dezelfde chauffeur, die we al
twee keer eerder hadden.
Het eerste deel van de tocht, die meer dan vier uur zou duren,
was rustig. Jammer dat zo’n 15 km na Phan Thiet de clignoteur,
die verrijkt was met een luidruchtige verklikker, kortsluiting
kreeg en al piepende bleef hangen. Een toestand, die tot na Bien
Hoa bleef voortduren. Hij had op de heenweg veel regen gehad en
die had een forse kortsluiting veroorzaakt. Naarmate we Saigon
naderden werd het verkeer drukker en drukker en ook al linker.
In Bien Hoa plotseling een file die veroorzaakt werd door twee
dode jongens, die op de weg lagen. Gelukkig was dit het enige
ongeluk dat we zagen. We werden door een wirwar van steegjes en
smalle straten naar het vliegveld gereden. Daar stond voor het
gebouw van de departures zowaar Huy op ons te wachten met een
presentje van de agent van van Travelmarker Reizen. Een mini cyclopousse.
Heel leuk. We hebben met zijn drieën een lunch genomen in
het restaurant tegenover de vertrekhal. Daar werd Helma door een
Roemeen aangeschoten, omdat deze ervan overtuigd was, dat ze Joan
Baez was. Na deze lunch hebben we afscheid van Huy genomen en
zijn we aan het inchecken begonnen. Tijdens die bezigheden kwam
Helma in contact met een jonge dame uit Hanoi, Lán genaamd
die op weg was naar Parijs. Ze ging naar de bruiloft van haar
zus en zou later doorreizen naar haar echtgenoot in Barcelona.
Ze is lange tijd met ons opgetrokken en gaf Helma zelfs een cadeau,
een leuke tas met portemonee, omdat deze haar aan haar moeder
deed denken.
Het vliegtuig naar Bankok vertrok redelijk op tijd. Er werd een
sandwich geserveerd tijdens de vlucht. In Bangkok werd iedereen
er, met medeneming van handbagage, uitgezet en naar de Transitruimte
gedirigeerd. Anderhalf uur duurde die gein en toen we eindelijk
weer op onze zeer harde stoelen zaten, begon rondom ons een Franse
stoelendans. Allerlei lieden wilden naast elkaar zitten en dat
gaf een geweldige administratieve ellende. Het toestel kon pas
vertrekken, toen dat geregeld was en miste daardoor zijn slot.
De vertrektijd was tien voor twaalf, maar het werd tien over een.
|
|
