Rondreis Thailand, Cambodja & Vietnam
Van Saigon naar Phan Thiet / Mui Né
Frans en Helma Horjus, 2-12-2006
Om twee uur werd ik wakker. Maagbrandde en darmen rommelden.
Jawel hoor, het was ‘the gallops’die me kwam treiteren.
Het kon niet anders, dan dat ik een poosje heb moeten rondspoken.
Extra Arsenicum Album genomen en gebaad. Toen ik weer in bed lag,
ben ik onmiddellijk in slaap gevallen en ben niet meer wakker
geweest. Om zeven uur zijn we opgestaan. Ik heb de handtas gevuld
tijdens het wachten op Helma. Toen die klaar was zijn we gaan
ontbijten. Van de ingewanden heb ik niets meer gemerkt! We zijn
er wel achtergekomen dat onze homeopathische manier van je prepareren
op de tropen enorm goed werkt!
Om kwart voor negen zijn we met de bagage naar beneden gegaan
en hebben uitgecheckt. Om negen uur zou de taxi moeten komen,
maar al wat er kwam, geen auto. Om tien over half tien heb ik
Steve gebeld, die zou uitzoeken wat er aan de hand was. Even later
kregen we bericht dat de taxi er aan kwam. Nee dus. Weer gebeld
en toen lukte het. De chauffeur had een heel andere smoes tegen
ons dan hij tegen Steve had. Nou ja, dat moet kunnen. Er volgde
een lange rit, eerst door een saai industriegebied, maar later
werd het landschap toch wel interessanter. Jammer dat de chauffeur
als een smid reed. Hard met scherpe inhaalmanoeuvres. Je kon beter
maar niet op zijn escapades in het drukke verkeer letten.
  Om
half twee arriveerden we in Bamboo Village Resort. Niet in Phan
Thiet, maar in het iets verder gelegen Mui Né. Het ziet
er geweldig uit. De kamer is heel smaakvol ingericht en de badkamer
ziet er geweldig uit. De appartementen liggen in een mooie tropische
tuin met kronkelende paden. Er zijn twee restaurants en twee mooie
zwembaden. Aan de zeekant zijn de onderkomens anders dan waar
wij huizen. Het zijn meer kleine zomerhuisjes.
Het strand is stukken smaller dan bij de resorts die er naast
liggen. Waarschijnlijk ligt het op opgespoten terrein. Dat zou
de steile wal aan de zeekant verklaren.
We zijn naar het restaurant aan de zeekant gegaan om te lunchen.
Omdat er langs de waterkant een behoorlijk stijve bries stond,
was het verstandig om onder het ruime afdak te gaan zitten. Daar
was de wind niet meer voelbaar.
Na het eten zijn we in de receptie gaan E-mailen. We vonden een
mail van Carl, waarin hij schreef dat hij deze dag met zijn Fox
gezelschap in Mui Né zal arriveren. Zijn groep verblijft
in Swiss Village Resort. Vanavond wil hij ons treffen, om gezamenlijk
te eten.
Daarna was het rusten geblazen. Het was al donker toen we gingen
wandelen om de omgeving een beetje te verkennen en te kijken waar
we Swiss Village Resort konden vinden. Dat bleek naast Bamboo
Village te liggen, dus makkelijker kon het niet. Terug in Bamboo
Village hebben we koffie en thee gedronken en zijn toen, voor
we Carl zouden oppikken, gaan baden. Om kwart voor acht naar de
buren. We waren net op straat, toen Carl aan kwam lopen. Ze waren
nog geen tien minuten geleden aangekomen uit Can Tho. Hij had
nog wat tijd nodig om zijn schaapjes naar het er tegenover liggende
restaurant te brengen. Wij zijn naar het restaurant van Swiss
Village gegaan om daar te wachten en een biertje te drinken. SVR
is ook heel mooi. Er is aan de zeekant veel meer overdekte ruimte
dan in Bamboo Village. Er waren flinke brekers op de kust en verscheidene
mensen waren in het donker bezig met het vullen van zandzakken.
Die werden tegen de voet van het terras gestapeld.
Niet lang daarna kwam Carl. Hij vertelde dat hij zijn Vietnamese
assistent opdracht had gegeven om een maaltijd voor ons drieën
te bestellen in een visrestaurant waar alleen Vietnamezen komen,
een kilometer verderop. De prijs moest dus een vietnamese zijn.
We zijn er met een taxi heen gegaan. En het was leuk…. Feestende
en zuipende Vietnamezen, die rond hun, met eten en etensresten
beladen tafels elkaar staande gezondheid toedronken. De vloer
van het restaurant lag bezaaid met papier en lege limonadeflesjes
en met scharen, poten en schilden van krabben en kreeften. De
vrouwen zaten apart en hadden het duidelijk minder gezellig. Die
mochten kennelijk niet meedelen in de feestvreugde van de heren.
Wij kregen een ruime tafel waar meteen een grote pan met vis-en
krabbensoep op een komfoor gezet werd. Verder kwamen er allerlei
schotels met gegrilleerde reuzengarnalen, gebakken inktvisjes
veel groen, rijst en noodles op tafel. Toen we dachten klaar te
zijn kwam er een soort nasi met garnaaltjes, een schotel met schijven
gebakken makreel en een grote berg schoongemaakt fruit. Helma
kreeg een grote pot thee en Carl en ik een liters fles bier en
een fles met vietnamese sterke drank. Het eten was heel lekker,
maar natuurlijk veel te veel. De rekening was verbijsterend laag.
Al met al kostte de hele maaltijd inclusief dranken omgerekend
nog geen euro.
Toen we om elf uur terug reden met de taxi, was het restaurant
bijna ‘leeggewankeld’. We hebben Carl voor de lunch
morgen uitgenodigd. Om half twaalf waren we op onze kamer terug.
|
